Facebook Twitter

Hoe hoog de maan

Auteur Michiel van Rooij
ISBN 9789055154586
Verschijningsdatum 7-9-2009
Prijs € 12,50
Bindwijze Gebonden
 

Mooie meisjes, jazz, cafés, sigaretten, Parijs. Michiel van Rooij houdt wel van een beetje dichtersromantiek. Maar Van Rooij observeert zijn eigen zwelgen op charmant laconieke wijze. Van zijn terugkerend gestuntel bij de deur van een café zegt hij: ‘Het ging onge-/twijfeld om iets blonds daarbinnen./Weet niet eens meer hoeveel gedichten/ik over haar geschreven heb.’

Van Rooij is geen kind van de tijd, wars van hypes, slams en flash gaat hij zijn eigen weg. Van Rooij onderzoekt hoe hij voelt dat hij leeft. Hij is oprecht in zijn geamuseerde kijk op zichzelf. Zijn gedichten gaan daarom over groene appels, vieze sokken, randjes tandpasta, maar vooral over de liefde. Want de liefde is voor hem de essentie van het leven en van zijn onontkoombare dichterschap. ‘Ik ben dichter in hart en ziel en nieren./De woorden voorbij, zo ben ik dichter./Het rekt zich uit, verschuilt zich in elke/stap. Diep en dringend raakt het aan mijn/adem.’


Rue du Moulin des Pres


Aan het raam staande.
Leunend op smeedwerk.
Gitanes tussen de lippen.
Geluid van hakken bereikt
me galmend.
Rue du Moulin des Pres.

Ze trekt me mee, weg van
Prevert, met haar wapperend
haar, op het ritme van Chet Baker.
Ik zou hier eigenlijk geen
gedicht over kunnen schrijven.

Het is te Parijs. Te zoals je het
je altijd voor zou stellen.
Het is dat ik er zelf bij ben.
Anders zou niemand het geloven.
Dat ik hier. Dat het hier.
precies zo is geweest.